Bugün fotograf makinemi almak için kadiköye gitmem gerekti. Kendisinin deklanşör tuşu bozulmuştu, bir süre evdeki top küpelerim bu tuşun görevini yerine getirdikten sonra sonunda makinem isyan etmiş olacak ki en güzel en şık küpeyle bile çalışmaz olunca tamir etmeleri için kodak servisine götürmek zorunda kaldım. Sanırım servis görevlileri bi süre benden uzak olmanın makineme iyi gelecegini düşünmüş olmalı ki Yaklasık 3 ay servis bakımı alıp o ortamda biraz takıldıktan sonra bugun birbirimize kavuştuk. Yurdumun çok işe yarayan yön tabelaları bu kez benim felaketim oldu.Evime dönmek için çevreyolu tabelasını takip etmemle kendimi hasanpaşanın dar sokaklarında ve buraya yeni taşınmış olan salı pazarının sevgili kalabalıgıyla yanyana buldum. Normal şartlar altında 2 dknızı ( en azından benim 2 dakikamı :) bile almayacak bir yolu yaklasık yarım saatte kat edebildim. Bu olayın benim için felakete dönüşmesini engelleyen seyden bahsetmek istiyorum aslında. Bu kadar laf kalabalıgı sadece yaptıgım yol cd m den bahsetmek içindi. Her şarkı yolda dinlenmez, bir şarkıyı seviyor olmanız o şarkının yolda giderken iyi gidecegi anlamına gelmez :) Kadiköy dönüşü iyiki bu cd yi yapmışım dedim kendi kendime hemde defalarca :) Bagıra bagıra eşlik edesin vardı ama ben tepedeki sunrooftan cıkacak cıtrlak sesimin cevreye verebilecegi rahatsızlıgı dusunerek mumkun oldugu kadar sesimi kısık tutmaya calıştım :)